Солта и смртта

„Every separation is a link…“

Simone Weil

1, Секоја разделба е бесмртна врска

спила засекогаш завртена наоколу,

извор на празна вода

што ги расечува очите.

Во првата смрт одиш

право, смело-

нели вети дека ќе бидеш херој?

Во втората смрт одиш

со расечени очи, ко кукла,

и црнило истекува врз светот.

Од третата смрт е тешко да се умре.

по свет ќе газиш

без небо и без земја.

но во ноќ само сонце се раѓа.

2, Ноќе плажата станува ѕвездено небо.

Но јас таму не одам.

Одамна во море не сум газела.

Солта и смртта говорат за жед.

Мора да има друго море во мене,

штом толку гласно говорат

солта и смртта.

3, Солта ме потсеќа на твоето тело.

Ти знаеше се’, ти, со алгите во коса.

Солта ми ја втри полека во кожа,

додека говореше за древното

издигнување на дната.

Таму јас раснев, под водата.

Од сол ми направи друго тело.

Сега газам по песокот,

избегнувам вода што топи.

Не се сеќавам на тебе.

Не се сеќавам...

... духот на сафирот ти беше водич.

Бackground graphics developped by