Заборавено село

Овде се’ е пак

ко што еднаш требаше да биде.

Тревата расне до глуждови,

а ноќе во сон се смалува;

и следниот ден пак така.

Глуждовите одат галени од тревата.

Се’ има преобилно.

Кравите џвакаат бесконечно долго.

По ќошињата се раѓаат пеперутки,

а потем пајаци,

да им исплетат мрежи.

Она што не се изедува веднаш

му се подава на соседот,

но бидејќи никој не е гладен

безгласен танц од дарови

се вие од кујна до кујна.

Мажите сакаат мустаќи да пуштат,

но ги преварува ноќта

кога се’ на почеток се враќа

и следниот трепет пак зора е

и се’ одново се завртува.

Така танецот продолжува

додека цело село

едно движење

не научи до совршенство.

Бackground graphics developped by